علت توهم در افراد معتاد

انواع مواد توهم‌زا
به‌طور کلی مواد مخدر توهم زا به ۲ بخش تقسیم‌بندی می‌شوند که می‌توان به مواد توهم‌زای کلاسیک و مواد توهم‌زای تجزیه کننده اشاره کرد.

مواد مخدر توهم زای کلاسیک:
LSD

ال اس دی یا لایزرژیک اسید دی اتیل آمید یکی از قوی‌ترین مواد شیمیایی است که عملکرد مغز را تغییر می‌دهد و باعث ایجاد توهم در فرد مصرف کننده می‌شود. این یک ماده بی‌بو یا شفاف است و از اسید لایزرژیک ساخته شده است. ال اس دی در قارچ‌هایی که بر روی غلات رشد می‌کنند، یافت می‌شود.

DMT

دی متیل تریپتامین یکی دیگر از مواد با خاصیت توهم زایی بسیار قوی است که در سال‌های اخیر، در ایران شاهد مصرف آن بوده ایم. این ماده مخدر که از برخی گیاهان در آمازون استخراج می‌شود، عملکردی مشابه به ال اس دی داشته با این تفاوت که بسیار قدرتمندتر است و توهم بیشتری را در فرد ایجاد می‌کند.

مسکالین

مسکالین یکی دیگر از مواد مخدر توهم‌زای کلاسیک است که در گونه خاصی از کاکتوس‌ها یافت می‌شود؛ اما به دلیل گران بودن این ماده، نمونه مصنوعی آن توسط افراد سودجو در آزمایشگاه‌ها ساخته می‌شود. این ماده مخدر، توانایی ایجاد توهم شدید را در مصرف کننده دارد و ممکن است که فرد دست به کارهای جبران‌ناپذیری بزند.

مواد مخدر توهم زای تجزیه کننده:
PCP

PCP یا فن‌سیکلیدین یکی از مواد مخدر توهم‌زا، از نوع تجزیه کننده هستند که در اوایل ۱۹۵۰ در کشور آمریکا به‌منظور داروی بیهوشی مورد استفاده قرار می‌گرفت؛ ولی به دلیل عوارض بسیار زیاد آن، استفاده از این دارو به‌منظور بی‌هوش کردن بیماران منسوخ شد.

در همین حال افراد سودجو در دهه ۱۹۶۰ با تولید آن‌ها در آزمایشگاه، رنگ و بوی ماده مخدر را به آن دادند و این ماده روان گردان به دلیل تأثیر فوق‌العاده سریع آن بر روی بدن، در میان مصرف کنندگان محبوب شد. این ماده مخدر احساس دوگانگی و جدایی از محیط پیرامون را در فرد مصرف کننده ایجاد می‌کند و پس از ۲۴ ساعت اثر آن کمتر شده و عوارض آن نمایان می‌شود. یکی از بارزترین عوارض مصرف PCP ایجاد افسردگی شدید در مصرف کننده است.

کتامین

کتامین به‌عنوان یکی از قوی‌ترین داروهای روان‌گردان به شمار می‌آید که در مصرف صحیح، برای بی‌هوش کردن حیوانات استفاده می‌شود. اما مقدار زیادی از این دارو توسط دامپزشکان به افراد سودجو فروخته می‌شود تا به دست معتادان برسد. این ماده بیشتر در قالب پودر یا قرص به فروش می‌رسد. شیوه ایجاد توهم در این دارو به این صورت است که سبب ایجاد خوددگربینی در مصرف‌کننده شده و آشفتگی روان در فرد به وجود خواهد آمد.
رابطه مصرف مواد مخدر و توهم
همان‌گونه که گفته شد پس از مصرف مواد مخدر توهم‌زا، فرد از واقعیت به دور می‌شود و ممکن است با صداها و تصاویری مواجه شود که وجود خارجی نداشته و صرفاً ساخته ذهن هستند. هنگامی‌که ماده مخدر توهم زا مصرف می‌شود، بلافاصله گیرنده و فرستنده‌های عصبی مغز را مختل می‌کند. در نظر داشته باشید که این مواد به دلیل اینکه شرایط جدیدی را برای مصرف کننده به وجود می‌آورد که تا به حال تجربه نکرده است، احتمال اعتیاد شدید به آن‌ها وجود دارد. این اعتیاد بیشتر جنبه ذهنی و روحی داشته و موجب می‌شود فرد تمایل کمتری به‌ قرارگرفتن در شرایط واقعی داشته باشد.

آیا شیشه باعث توهم می‌شود؟
شیشه یا همان کریستال، یکی از پرمصرف‌ترین مواد مخدر در میان معتادان است که عوارض وحشتناکی را به همراه دارد. این ماده علاوه‌بر ایجاد مشکلات جسمی سبب ایجاد جنون و بدبینی در فرد مصرف کننده شده و موجب تحلیل رفتن مغز انسان در مرور زمان می‌شود.

افرادی که به مصرف شیشه روی آورده‌اند، ممکن است در روزهای اول دچار توهم و هذیان نشوند؛ اما با شدت گرفتن مصرف و افزایش دوز شیشه، به‌تدریج فرد معتاد شاهد بروز اتفاقات بیرونی و غیرواقعی می‌شود. به دنبال آن، فرد مصرف‌کننده غرق در افکار غیر واقعی می‌شود تا جایی که دیگر شرایط واقعی برای وی جذابیتی نداشته و اتفاقات غیرواقعی را جایگزین اتفاقات طبیعی می‌کند. در خصوص رابطه توهم و هذیان ناشی از مصرف شیشه باید به شما بگوییم که این مشکلات خود به خود به وجود نمی‌آیند و حاصل اتفاقات واقعی است که در محیط فرد مصرف کننده رخ می‌دهد.

برای اینکه با موضوع جنون در مصرف کنندگان شیشه بیشتر آشنا شوید لازم است آن ‌را در قالب مثال بیان کنیم:

فرد معتاد هنگام تماشای تلویزیون ممکن است پس از مدتی دچار این توهم شود که مخاطب تلویزیون خود او است و می‌تواند با آن ارتباط برقرار کرده و مشغول به صحبت شود؛
فرد مصرف‌کننده شیشه، هنگام خروج همسر خود از خانه دچار این افکار و توهم می‌شود که همسر وی در حال خیانت به او است که از توهم و اعتیاد ناشی از مصرف شیشه نشات می‌گیرد.
همچنین هذیان در افرادی که شیشه مصرف می‌کنند بسیار شایع بوده و معمولاً به‌صورت تکرار جملات بی‌معنی و اصرار بر صحیح بودن آن‌ها، بروز می‌کند.
مدت زمان ماندگاری مواد توهم زا در بدن
در خصوص زمان ماندگاری مواد توهم زا در بدن باید بدانید که بر اساس نوع ماده مصرفی، متفاوت بوده و همچنین علائم متفاوتی دارند. وقتی فرد مصرف کننده ماده توهم زا را به بدن خود وارد می‌کند، بلافاصله تأثیر آن را دریافت کرده و بنا بر نوع و مقدار دوز ماده مصرف شده به مدت ۲ تا ۸ ساعت در همان حالت باقی می‌ماند و پس از دفع آن توسط کلیه و کبد، شدت آن فروکش می‌کند. یک ماده مخدر به مدت ۲۴ ساعت در خون ماندگاری دارد؛ اما تا ۹۰ روز در موی انسان قابل شناسایی است. در خصوص مدت زمان ماندگاری مواد توهم زا، شرایطی همچون سن، جنسیت و همچنین وزن می‌تواند بازه ماندگاری مواد را تعیین کنند.
اثرات کوتاه مدت و بلند مدت مواد توهم زا
اثرات کوتاه مدت:

افرادی که از مواد توهم زا استفاده می‌کنند می‌توانند چیزهایی را ببینند، بشنوند یا احساس کنند که به نظر می‌رسد بسیار واقعی هستند، اما درواقع وجود ندارند. به‌طور معمول در خصوص اثرات منفی کوتاه مدت مصرف مواد توهم زا باید بدانید که که فرد مصرف کننده ممکن است با مشکلاتی همچون بی‌قراری، تغییر در خلق و خو و همچنین عدم داشتن تمرکز مواجه شود.

نکته مهمی که در خصوص مواد توهم‌زا وجود دارد این است که فرد مصرف کننده هنگام استفاده مواد روان‌گردان در اصطلاح وارد یک سفر می‌شود. این سفر می‌تواند بنا بر دلایلی خوب یا دلهره‌آور باشد. همچنین یک تا چند روز پس از مصرف، فرد ممکن است دچار اختلالات فکری شود. از عوارض کوتاه‌مدت می‌توان به اختلالات خواب، افزایش ضربان و دمای بدن، خشک شدن دهان و تعریق اشاره کرد.

اثرات بلند مدت:

از اثرات بلند مدت مصرف مواد روان گردان می‌توان به ایجاد مقاومت بدن و درنتیجه افزایش دوز مصرفی اشاره کرد. همچنین درصورتی‌که فرد به مدت طولانی به مصرف یک ماده توهم زا بپردازد ممکن است به فلش بک، روان پریشی مداوم و همچنین اختلال ادراک دچار شود. از عوارض بلند مدت مصرف ماده مخدر توهم زا می‌توان به زود عصبی شدن، افسردگی و همچنین اختلالات بینایی اشاره کرد که برای رفع این مشکلات لازم است با پزشک متخصص مشورت نمایید.