نقد و انتقاد پذیری، مهمترین ابزار پیشرفت جوامع است. آنچه اساس یک نقد را تشکیل می دهد احاطه به موضوع یا پدیده ی مورد نقد، استفاده از یک روش منطقی، داشتن دید همه جانبه گر و احتراز از دخالت دادن احساس ها و حب و بغض های شخصی است. نقد ارزیابی منطقی یک اثر یا پدیده است. نقد نمودن، جدا از تعریف و تمجید کردن، حمله نمودن و بکار بردن کلمات عتاب آلود است.
رادید| مهارت انتقاد پذیری و انتقاد کردن. نقد و انتقاد پذیری، مهمترین ابزار پیشرفت جوامع است. آنچه اساس یک نقد را تشکیل میدهد احاطه به موضوع یا پدیدهی مورد نقد، استفاده از یک روش منطقی، داشتن دید همه جانبه گر و احتراز از دخالت دادن احساسها و حب و بغضهای شخصی است. نقد ارزیابی منطقی یک اثر یا پدیده است. نقد نمودن، جدا از تعریف و تمجید کردن، حمله نمودن و بکار بردن کلمات عتاب آلود است.
نقد یک روش بررسی آگاهانه و مدبرانه است که حاصل آن سازندگی، تعامل و پیشرفت بیشتر است، نه ایجاد تنشهای مخرب.
یکی از بزرگترین آسیبهای اجتماعی کشورهای توسعه نیافته، کمبود فرهنگ نقدهای سازنده و فرهنگ انتقاد پذیری است. بنا بر این، آنچه که بیش از هر چیز دیگری میتواند جامعه را به سوی سالمتر شدن و پیشرفت سریعتر هدایت کند گسترش فرهنگ انتقاد و نقد پذیری است.
کلمه انتقاد از ریشه نقد کردن و در فارسی معادل آشکار و پدیدار کردن است. در اصطلاح این کلمه چندین کاربرد دارد. معنای مشهور و متداول آن در بین عامه مردم ایراد و اشکال گرفتن به گفتار و رفتار دیگران است. مردم معمولاً تمایل دارند انتقاد را به شکل منفی به کار برند و تعبیر و تفسیر کنند و یا به دلیل منفی بودنش از انتقاد کردن خود داری نمایند. انتقاد، امری پیچیده است. انتقاد در محیط کار، نتایج مطلوبی را به همراه خواهد داشت. انتقاد وسیلهای است برای انگیزش، آموختن، توسعه، آموزش و ایجاد روابطی قوی، تبادل اطلاعات، تاثیر گذاشتن و برانگیختن.
اما در معنای علمی انتقاد عبارت است از انتقال اطلاعات به دیگران به نحوی که افراد مورد انتقاد بتوانند آن را در جهت مصالح خود به کار برند و یا انتقاد وسیلهای است برای تشویق و افزایش رشد فردی و روابط اجتماعی.
آنچه که معمولاً ازکلمه انتقاد کردن رایج است، بیشتر به معنای نقاط ضعف و عیب یک موضوع را بیان کردن است. مهمترین هدف در نقد و انتقاد باید اصلاح کردن و بهبود باشد، انتقاد زمانی ارزش دارد که بوسیله آن بتوانیم گفتار و رفتار کسی را اصلاح کنیم.
بدیهی است پدید آورنده اثر، چون با علاقه و جانش آن را بوجود آورده حساسیت بیشتری به اثر دارد، ولی باید وقتی با دیگران مواجه میشویم از حساسیت خود بکاهیم و برای تعامل و تکامل بیشتر روحیهی انتقاد پذیری و تعامل را در خود تقویت نماییم.
چگونه مهارت انتقاد کردن و انتقاد پذیری را در خود تقویت کنیم؟
بسیار اتفاق میافتد که در خلق آثار و پدیدهها اشتباهاتی مرتکب شویم. عاقلانهترین کار این است که به جای حمله به منتقد، اشتباهاتمان را اصلاح کنیم و اگر کارمان خوب و پسندیده است با برخورد منطقی و توضیحات روشن نظر منتقدین را تغییر دهیم.
برای یک منتقد کم اطلاع، یک راهنمایی صادقانه و یک آموزش آگاهانه میتواند بهترین راهکار باشد. او را با برخوردهای خشن از خود و جامعه نرانیم.
هنگام نقدکردن، مهم است که به تفاوتهای فرهنگی، مانند ارتباط چشمی، شیوهی کلامی و انتظارات سخنران بیندیشید. فرهنگ، نظامی از نگرشها، باورها و رفتارهایی است که شیوههای گوناگونی از زندگی را شکل میبخشند. گروههای فرهنگی گوناگون در برقراری ارتباط، چه بهصورت کلامی و چه ارتباط غیر کلامی، شیوههای متفاوتی دارند. جهانیشدن و رسانهها، بسیاری از تفاوتهای سنتی را برای مخاطبان جوانتر تعدیل کردهاند؛ با این حال، شایسته است هنگام نقد، پنج حوزهای را که بر تفاوتهای فرهنگی اثرگذارند، به خاطر داشته باشید:
شیوهی کلامی در فرهنگهای با زمینهی بالا و زمینهی پایین
مسئولیت انتقال مؤثر پیام در سبکهای ابزاری و عاطفی
جمعگرایی و فردگرایی در فرهنگها
شأن و منزلت
ارتباط چشمی
چگونه مهارت انتقاد کردن و انتقاد پذیری را در خود تقویت کنیم؟
شیوهی کلامی در فرهنگهای با زمینهی بالا و پایین
در فرهنگهای با زمینهی پایین، مانند آمریکا و آلمان، انتظار میرود که افراد آنچه را که در ذهن دارند، مستقیم بگویند؛ مردم در این فرهنگها، به اصطلاح، «حاشیه نمیروند». در فرهنگهای با زمینهی بالا، مانند ژاپن و چین، مردم بیشتر از بیان غیرمستقیم، ایماواشاره و پیشنهادهای زیرکانه برای انتقال پیام بهره میگیرند.
مسئولیت انتقال مؤثر پیام در سبکهای ابزاری و عاطفی
آیا برای انتقال پیام، سخنران مسئول است یا مخاطب؟ سبک ابزاری در سخنرانی، فرستندهمحور است؛ بار انتقال پیام بر دوش سخنران است تا کاری کند که دیگران او را بفهمند. سبک عاطفی گیرندهمحور است و در نتیجه، مسئولیت بیشتری بر گردنِ شنونده میگذارد. با این سبک، شنونده باید به نشانههای کلامی، غیرکلامی و ارتباطی توجه کند تا پیام را بفهمد.
فرهنگهای چینی، ژاپنی و بسیاری از فرهنگهای بومی آمریکا فرهنگهای عاطفی هستند؛ درحالیکه فرهنگ آمریکایی بیشتر از نوع ابزاری است. به نشستن در کلاس درس دانشگاه و گوشدادن به سخنران توجه کنید. اگر مطلب را نفهمید، مسئولیت بر گردن کیست؟ در ایالات متحده، دانشجویان باور دارند که استاد باید مطالب را به دانشجویان منتقل کند. با این حال، وقتی در میان گروهی از دانشجویان چینی پرسشی مطرح کنید، احتمالا با حسی متفاوت از مسئولیت روبهرو میشوید. شنوندگانی که در محیطی عاطفیتر پرورش یافتهاند، با «نه، مشکل از تو نیست؛ وظیفهی ماست که سختتر تلاش کنیم.» پاسخ میدهند. اینگونه دانشجویان، با پذیرش مسئولیت خود به عنوان شنونده، میکوشند تا مطالب سخنران را بهتر درک کنند.
جمعگرایی و فردگرایی
آیا سخنران و شنوندگان از فرهنگی جمعگرا هستند یا فردگرا؟ وقتی فرد یا فرهنگی گرایش به جمعگرایی دارد، نیازها و منافع گروه را برتر از امیال یا انگیزه های شخصی میپندارد. در مقابل، فرهنگهایی با محوریت فردگرایی، خود را مهمترین میپندارند؛ یعنی هر فرد برای موفقیت یا شکستش در زندگی مسئول است. وقتی شما بازخورد یا نقدی ارائه میدهید، اگر از فرهنگی فردگرا باشید، به احتمال زیاد، مستقیما با یک نفر صحبت میکنید و فرد هم مسئول است. با این حال، اگر با کسی گفتوگو کنید که از فرهنگی جمعگرا میآید، بازخورد یا نقدتان شاید میان تمام اعضای گروه، بهطور مشترک درک شود؛ چرا که در این فرهنگها، همهی اعضا برای اقدامات یکدیگر مسئولیت قائل هستند.
منبع: کی ورک – چطور
——————————–
درباره کلینیک
اولین مرکز درمان سوء مصرف مواد با مجوز رسمی از دانشگاه علوم پزشکی استان گیلان
کلینیک ترک اعتیاد پویان (سال تاسیس : 1385 )
دکتر سیده زهرا پیرو نذیری
ساعت کار صبح ها 9 الی 13 و عصر ها 17 الی 21
آدرس : رشت – خیابان مطهری – بین مسجد چهار برادران و سه راه حاجی آباد – ساختمان حکمت – طبقه 2
تلفن : 33330485 013 – 33341501 013
پست الکترونیک :info@pooyanclinic.ir
اینستاگرام : instagram.com/pooyan_clinic
—————-
